Oude vormen van 夏 zijn ingewikkeld en deskundigen verklaren ze niet allemaal op dezelfde manier. Een goed gedocumenteerde lezing ziet 日, de zon, boven 頁, een mensvorm waarbij het hoofd extra nadruk krijgt: iemand die het gezicht naar de hete zon heft. Andere interpretaties verbinden de uitvoerige mensfiguur met “groot” of met vroege cultuurnamen. Deze op orakelbot geïnspireerde tekening volgt de lezing van zon en mens, maar laat die onzekerheid duidelijk staan.
Een stukje cultuur
Het vierde seizoen valt op zijn plek Met 夏 kun je nu het hele jaar op volgorde lezen: 春夏秋冬, lente, zomer, herfst en winter. 夏至, de zomerzonnewende, is een van de traditionele vierentwintig zonnetermen waarmee het landbouwjaar de zon volgde. Seizoensgebruiken en gerechten verschillen per streek, maar het karakter verankert nog altijd alledaagse zinnen over hitte, vakantie en lange zomerdagen.