De geschiedenis van 笑 staat niet volledig vast. De overgeleverde vorm heeft bovenaan 竹, “bamboe”, en onderaan 夭. Het teken wordt vaak geanalyseerd als een betekenis-klankteken, waarbij 竹 de betekeniscategorie aangeeft en 夭 een oude klank levert, maar over de precieze ontwikkeling bestaat discussie. Deze op zegelschrift geïnspireerde schets houdt beide delen zichtbaar; het is een geheugensteun, geen bewering dat lachen begon als “buigend bamboe”.
Een stukje cultuur
Een wens voor blijvend lachen 笑口常开 / 笑口常開 is een warme wens die betekent: “moge je altijd reden hebben om te lachen”. Je kunt hem tegenkomen in feestelijke wensen en decoratieve kalligrafie. In het dagelijks Chinees kan 笑 zowel lachen als glimlachen uitdrukken; hetzelfde kleine karakter past dus bij een stille glimlach én bij een kamer vol gelach.