Geen symbool maar een echt hart, getekend van dichtbij: de kamers, de vaten die er bovenuit komen. De oude Chinezen plaatsten het denken hier, in de borst — dus 心 betekent zowel "hart" als "gemoed", voelen en denken in één tekening.
Een stukje cultuur
Het denkende hart De klassieke Chinese filosofie scheidde hoofd en hart nooit: het 心 was waar je dacht én voelde, en daarom vertalen filosofen het als "hart-geest". Kijk in karakters en je vindt het overal waar gevoelens wonen: denken (想), vergeten (忘), het druk hebben (忙 — een hart dat sterft van het overwerk!), en de liefde zelf. Het traditionele karakter voor liefde, 愛, draagt een 心 in zijn kern — daarom zeggen sommigen dat de vereenvoudigde vorm 爱, die het wegliet, liefde zonder hart is.