豆 tekende oorspronkelijk iets wat geen boer at: een hoge ceremoniële schaal op een steel, drieduizend jaar geleden gebruikt om vlees en graan aan de voorouders te offeren. Het woord voor dat vaatwerk klonk toevallig hetzelfde als het woord voor de kleine ronde boon die ook op tafel stond, dus leenden schrijvers dezelfde tekening voor allebei — en na eeuwen won de boon-betekenis volledig.
Een stukje cultuur
De boon die tofu werd Sojabonen (大豆, "grote boon") worden al minstens drieduizend jaar in China verbouwd, en volgens de legende ontdekte de Han-prins Liu An rond 164 v.Chr. tofu terwijl hij experimenteerde met alchemie. Of het verhaal nu precies klopt of niet, tofu (豆腐, "bonenkwark") verspreidde zich vanuit China over heel Oost-Azië en wordt nu wereldwijd gegeten — een bescheiden boon die een van de grote plantaardige eiwitten van de wereldkeuken werd.