De orakelbot-schrijvers tekenden 父 als een opgeheven hand die een stenen bijl of stok vasthoudt — het gereedschap van zwaar werk en het teken van gezag in een Shang-huishouden. Een vader was, heel letterlijk, degene die het gereedschap hanteerde. De streken van vandaag echoën nog steeds die opgeheven, grijpende hand, lang nadat de bijl zelf uit beeld verdween.
Een stukje cultuur
De plicht van kinderlijke eerbied Confucius plaatste eerbied voor je vader in het hart van de Vijf Relaties die de samenleving bijeenhielden. Het karakter voor kinderlijke eerbied, 孝 (xiào), is zelf een klein plaatje: een kind (子) dat een oudere ondersteunt — een zoon die zijn vader op zijn rug draagt. Eeuwenlang was, onder het keizerlijke examenstelsel, de Klassieker van de Kinderlijke Eerbied (孝经) verplichte stof voor iedereen die in overheidsdienst wilde treden, vanuit het geloof dat een zoon die zijn vader eerde ook zijn keizer zou eren.
Gebruik het in een echt woord
父母
fùmǔ · fu6 mou5
ouders — vader en moeder, naast elkaar; 母 ken je al