Een reusachtig oog, in balans boven op een paar knielende benen — het moment waarop iemand opkijkt en werkelijk iets waarneemt. Dat oog is dezelfde brede amandelvorm die je al kent van 目, nu aan het werk als werkwoord in plaats van zelfstandig naamwoord. Karakterfamilies zoals deze lopen door het hele schrift: 目 tekent het oog, en benen eronder maken van het simpelweg hébben van een oog het dáádwerkelijk gebruiken ervan.
Een stukje cultuur
Zien is honderd keer horen waard Rond 61 v.Chr. vroeg keizer Xuan van Han aan de bejaarde generaal Zhao Chongguo hoe groot een leger moest zijn om een opstand aan de westelijke grens neer te slaan. In plaats van vanuit de hoofdstad te gokken, vroeg de generaal om zelf ter plaatse te gaan kijken, en antwoordde met een zin die al zijn veldtochten heeft overleefd: 百闻不如一见 — "honderd keer horen is niet zoveel waard als één keer zien." Het gezegde is nog steeds wat een Chinese leraar zegt wanneer een foto, of een kaart, nooit helemaal kan vervangen dat je er zelf hebt gestaan.
Gebruik het in een echt woord
再见
zàijiàn · zoi3 gin3
tot ziens — letterlijk "opnieuw zien"; de natuurlijke tegenhanger van 你好