bijl (oud); jīn — een traditionele gewichtseenheid van ongeveer 500 g
Waar het vandaan komt
斤 tekende oorspronkelijk een eenvoudig handgereedschap: een stenen of bronzen dissel met een wigvormig blad op een steel, de gewone bijl waarmee bomen geveld en hout bewerkt werden. Omdat een afgehakte wig vlees of metaal een natuurlijke, makkelijke manier was om een vaste hoeveelheid af te meten, gleed hetzelfde karakter geruisloos van "bijl" naar een gewichtseenheid — de jīn, die nog steeds gebruikt wordt om groente en fruit te wegen op Chinese markten.
Een stukje cultuur
Een halve jin, acht tael De jīn leeft nog volop in China: één jīn is 500 gram, en klanten op natte markten vragen dagelijks om groente per jīn. Oudere weegschalen verdeelden een jīn in 16 tael (两) in plaats van 10, wat de uitdrukking 半斤八两 (bànjīn bāliǎng) opleverde — "een halve jin, acht tael" — wat betekent dat twee dingen precies gelijk zijn, want de helft van zestien is acht.