Teken de omtrek van een gezicht, en zet er een oog in — zo redeneerden de oude schrijvers voor 面. Een gezicht wordt omlijst door zijn rand en gedefinieerd door zijn blik, dus stond één oog voor het hele gezicht. Door de eeuwen heen werd de omlijning hoekiger en het oog erin eenvoudiger, maar de logica bleef: 面 betekent nog steeds zowel "gezicht" als, bij uitbreiding, elk oppervlak of elke kant die iets aan de wereld toont.
Een stukje cultuur
Het gezicht dat je niet mag verliezen 面子 (miànzi), "gezicht", is een van de belangrijkste begrippen in het Chinese sociale leven: iemands waardigheid, reputatie en aanzien, die in één gesprek gegeven, gered of verloren kunnen worden. Iemand in het openbaar prijzen "geeft gezicht" (给面子); iemand in verlegenheid brengen laat hem "gezicht verliezen" (丢面子) — en beide worden zorgvuldig afgewogen aan elke eettafel en in elke zakelijke bijeenkomst. Toen China in de jaren vijftig zijn schrift vereenvoudigde, werd ook het aparte karakter voor noedels, 麵, in dit karakter samengevoegd — puur omdat ze hetzelfde klinken — waardoor 面条, noedels, nu letterlijk "gezichtsreepjes" leest.
Gebruik het in een echt woord
面目
miànmù · min6 muk6
gezicht; ware aard — letterlijk "gezicht-oog"; 目 ken je al