De schrijvers van de orakelbotten tekenden een mond middenin het spreken, met een gevorkte punt die eruit omhoogsteekt — de tong zelf, soms met kleine druppels ernaast voor het speeksel van het praten. 舌 is wat er binnenin 口 (mond) leeft en spreken mogelijk maakt: zonder tong heeft geluid geen vorm. Latere schrijvers streken de vork recht tot de twee korte streepjes die vandaag nog steeds bovenaan het karakter staan.
Een stukje cultuur
Een tong die een leger waard was In 257 v.Chr. praatte een lage assistent, Mao Sui, zich een wanhopige diplomatieke missie binnen en overtuigde vervolgens de koning van Chu tot een bondgenootschap — met niets dan woorden, geen leger, geen goud. Zijn heer, Heer Pingyuan, prees hem met een zin die vandaag nog steeds wordt aangehaald: "De tong van drie duim van meneer Mao is sterker dan een leger van een miljoen man." De uitdrukking die daaruit ontstond, 三寸不烂之舌 — "een tong van drie duim die nooit rot" — beschrijft nog steeds iemand wiens woorden alleen al de dag kunnen winnen.
Gebruik het in een echt woord
口舌
kǒushé · hau2 sit3
gepraat dat tot ruzie leidt, of welbespraaktheid — letterlijk "mond en tong"; 口 ken je al