Een open hand nagetekend van het leven: een middelvinger die het hoogst staat, nog twee die naar de zijkanten uitwaaieren, een duim die eronder naar buiten kromt, en de pols die doorloopt in de arm. Alles wat een hand kan doen leeft voort in karakters die 手 dragen, of zijn samengeperste neefje 扌: vasthouden (拿), trekken (拉), duwen (推), slaan (打). Toont een karakter werk dat met vingers gebeurt, kijk dan of er een hand in verstopt zit.
Een stukje cultuur
Tot tien tellen op één hand In grote delen van Noord-China tellen marktkooplui op één hand helemaal tot tien. Eén tot vijf zien er ongeveer uit zoals je zou verwachten, maar daarna worden de vormen slim: zes is duim en pink gespreid als een telefoon tegen het oor, zeven knijpt drie vingers samen tot een punt, acht vormt een pistool met duim en wijsvinger, negen haakt met één gekromde wijsvinger, en tien is een gesloten vuist of twee gekruiste wijsvingers. Marktkramers in drukke straten gebruiken het om een prijs te noemen over een lawaaierige straat heen, of over een taalbarrière — een compleet cijferstelsel, de cijfers die je in hoofdstuk vijf leerde, opgevouwen in één hand.
Gebruik het in een echt woord
手心
shǒuxīn · sau2 sam1
de handpalm — letterlijk "hand-hart", het midden van de hand; ook gebruikt voor stevig "in iemands handpalm" zitten