De traditionele vorm 湯 is een klank-betekenisteken. 氵, het waterdeel, laat zien dat het om een vloeistof gaat, terwijl 昜 rechts in de oude taal vooral de klank leverde. Het karakter verwees naar heet of kokend water en daarna ook naar bouillon, soep en medicinale aftreksels. Het vereenvoudigde 汤 bewaart het waterdeel en vervangt 昜 door een kortere vorm aan de klankkant. Deze door zegelschrift geïnspireerde schets toont drie watertekens naast een compact, oprijzend 昜.
Een stukje cultuur
Een kom om samen te delen Soep kan een eenvoudig deel van een gezamenlijke maaltijd zijn, en stijlen verschillen sterk per streek en huishouden. In veel Kantonese families is 湯水 (tong1 seoi2) een warm alledaags woord voor zelfgemaakte soep, vaak verbonden met iemand die tijd neemt om voor de mensen aan tafel te zorgen. Dat maakt niet iedere soep tot een medicijn; het blijvende culturele beeld is de warme kom die wordt aangeboden en gedeeld.