De vroege vorm achter 舞 beeldde een dansende persoon af die in beide handen ossenstaarten of vergelijkbare versieringen vasthield. Die vorm werd ook geleend om 無, “niet hebben”, te schrijven. Latere vormen voegden 舛 toe: twee voeten die in tegengestelde richting bewegen, zodat de dansbetekenis duidelijk bleef. In deze oude schets blijven de opgeheven versieringen, het lichaam en de stappende voeten zichtbaar.
Een stukje cultuur
Beweging die mensen samenbrengt Dans maakt in China al lang deel uit van rituelen, theater en feesten. De leeuwendans is een levendig voorbeeld: zuidelijke stijlen zijn vooral vertrouwd in Kantoneessprekende gemeenschappen, terwijl noordelijke tradities er anders uitzien en bewegen. Optredens kunnen Chinees Nieuwjaar, de opening van een zaak of een ander gemeenschapsfeest markeren.