牙

yá · ngaa4

tand; tanden

Waar het vandaan komt

Vroege bronsvormen van 牙 worden meestal gelezen als een zijwaartse afbeelding van boven- en ondertanden die in elkaar grijpen. Oude schriftvormen konden gedraaid of gespiegeld worden, waardoor de oude vorm beter herkenbaar is als je hem op zijn kant voorstelt. Deze tekening scheidt de twee ongelijke rijen en laat de middelste tanden in elkaar grijpen; het is een reconstructie van een oude vorm, geen tandheelkundig schema.

Een stukje cultuur

Gebruik het in een echt woord

Gratis, zonder account, werkt op elk apparaat.

Meer karakters