Een hand die naar beneden reikt, sluit zich om een stuk vlees — het oeroude teken voor iets hebben dat de moeite van het vasthouden waard is. Die onderste vorm is precies de sikkel die je al kent als 月: binnen in andere karakters betekent het vaak stilletjes "vlees" in plaats van "maan", precies zoals beloofd toen je de maan voor het eerst ontmoette. Hebben begon in het oudste Chinees als vlees in de hand.
Een stukje cultuur
Zijn en niet-zijn Laozi zette het karakter dat je net leerde tegenover zijn tegenpool, 无 (niet-hebben, niet-zijn), in een van de meest geciteerde passages van de Daodejing: dertig spaken komen samen in een naaf, maar het is de leegte in het midden die het wiel laat draaien; klei wordt gevormd tot een kom, maar het is de holte erin die de soep bevat; deuren en ramen worden in een muur uitgesneden, maar het is de lege ruimte die de kamer bewoonbaar maakt. Zijn conclusie: 有之以为利，无之以为用 — "wat aanwezig is, 有, geeft het voordeel; wat afwezig is, 无, geeft het nut." Tweeënhalfduizend jaar later horen 有 (yǒu) en 没有 (méiyǒu, "niet hebben") nog steeds bij de eerste woorden die elke leerder van het Chinees nodig heeft.
Gebruik het in een echt woord
有心
yǒuxīn · jau5 sam1
attent; het voornemen hebben — letterlijk "hart hebben"; 心 ken je al