De oudste orakelbotvormen van 雷 tonen regen die uit de hemel valt, boven een reeks kleine, met elkaar verbonden cirkels — de manier waarop de oude schrijvers een geluid tekenden dat steeds opnieuw rolt en herhaalt. In de loop der eeuwen werden die rollende cirkels rechtgetrokken tot hetzelfde nette vierkante rooster dat je al kent van 田, "veld" — al is het hier geen gewas maar donder dat door dit veld rolt.
Een stukje cultuur
Het donderpatroon op brons Bronsgieters uit de Shang- en Zhou-dynastie waren dol op datzelfde rollende, herhalende ritme: ze kerfden doorlopende vierkante krullen als achtergrondpatroon in rituele vaten, een motief dat nog steeds 雷纹 heet — "het donderpatroon" — een van de oudste en meest voorkomende versieringen in de Chinese kunst. De donder kreeg zelfs een eigen god: 雷公, de Hertog van de Donder, afgebeeld met vleugels, klauwen en een trommelvormige mond, die boosdoeners vanuit de hemel neersloeg. Nog steeds beschrijft het gezegde 雷声大，雨点小 — "luide donder, kleine regendruppels" — iemand die veel praat maar weinig doet.