云 begon als een simpele krullende zwierlijn — de vorm die mist of rook maakt terwijl ze wegdrijft en draait. Datzelfde krulletje werd al snel geleend om een heel ander, zeer gewoon woord te schrijven: "zeggen" (bewegende lucht draagt immers ook een stem). Om lucht en spraak uit elkaar te houden, stapelden schrijvers de regenwolk-radicaal 雨 erboven, en kregen wolken hun eigen karakter: 雲. Toen het Chinees zijn schrift in de 20e eeuw vereenvoudigde, werd dat regendak weer opgetild, en keerde 云 terug naar zijn oorspronkelijke, oeroude krul.
Een stukje cultuur
Gunstige wolken Wolkenpatronen (云纹) zijn een van de oudste decoratieve motieven in de Chinese kunst en krullen al drieduizend jaar over Shang-bronzen vaten, Han-dakpannen en keizerlijke zijden gewaden — altijd een spiraal, precies de vorm waarmee 云 ooit begon. "Gunstige wolken" (祥云) zouden zich samentrekken boven waardige heersers en heilige plaatsen; de Olympische fakkel van Beijing 2008 heette 祥云 en droeg datzelfde eeuwenoude krulpatroon de moderne vlam in. Ook in de klassieke poëzie werden wolken een symbool van vergankelijkheid — Du Fu vergeleek voortdrijvende wolken met hoe snel het leven zelf van vorm kan veranderen.
Gebruik het in een echt woord
白云
báiyún · baak6 wan4
witte wolk(en) — een geliefd beeld in de Chinese poëzie; 白 ken je al