Twee bamboestengels naast elkaar, elk met een paar afhangende blaadjes — precies hoe een bamboebosje eruitziet vanaf een tuinpad. Bamboe groeit zo snel dat boeren zeggen dat je het kunt zien gebeuren, en de schrijvers gaven de plant een karakter zo licht en vlug als de plant zelf: een paar streken, eindeloos herhaalbaar, dezelfde truc die je al zag bij 林 en 森.
Een stukje cultuur
Boeken vóór papier: bamboestroken Eeuwenlang vóór het papier werden Chinese teksten met de kwast op dunne bamboestroken (竹简) geschreven, die daarna met een koord tot een rol werden samengebonden — sommige geleerden denken dat de volgorde van de gestapelde stroken meehielp de gewoonte te vestigen om van boven naar beneden en van rechts naar links te schrijven. Een heel boek kon zo zwaar wegen als een mens. Confucius zou zijn bamboestrokenexemplaar van het Boek der Veranderingen zo vaak gelezen hebben dat het bindkoord driemaal versleet — de uitdrukking 韦编三绝, "het bindkoord brak driemaal," betekent nog steeds iets zo grondig bestuderen dat het een tweede natuur wordt.
Gebruik het in een echt woord
竹林
zhúlín · zuk1 lam4
bamboebos — zoals de legendarische "Zeven Wijzen van het Bamboebos" (竹林七贤), vrijgevochten geleerden uit de 3e eeuw; 林 ken je al