Het karakter begon als 申, een zigzaggende streek die de plotselinge bliksemflits aan de hemel natekende. Latere schrijvers voegden de regenwolk-radicaal 雨 erboven toe tot 電 — de bliksem van de donder, onmiskenbaar verbonden met het weer aan de hemel. Toen het Chinees zijn schrift in de 20e eeuw vereenvoudigde, verdween de regenwolk en bleef alleen de bliksemflits over: 电, nu het woord voor elektriciteit zelf.
Een stukje cultuur
De flits van de Donder-god Lang voor de natuurkunde gaf de Chinese mythologie de bliksem een gezicht: Leigong, de Donder-god, een felle figuur met een vogelsnavel die kwaaddoeners neersloeg met een beitel en trommel, terwijl zijn gezellin Dianmu, de Moeder van de Bliksem, met spiegels zijn pad verlichtte. Toen 电 zijn regenwolk afwierp en het woord voor elektriciteit werd, marcheerde het gewoon door de moderne tijd: 电报 (telegraaf, "elektrisch bericht"), 电视 (televisie, "elektrisch zicht") en 电脑 (computer, letterlijk "elektrisch brein") dragen allemaal dezelfde oeroude bliksemflits in hun kern.
Gebruik het in een echt woord
电车
diànchē · din6 ce1
tram; trolleybus — letterlijk "elektrische wagen"; 车 wacht op je in hoofdstuk 7