问 zet een mond 口 in de kier van een deur 门 — spreek, en word gehoord door de deuropening heen. Geleerden classificeren het als een klank-en-betekeniscombinatie: 口 draagt de betekenis (spreken), terwijl 门 ooit de klank leverde, uit een tijd waarin 门 en 问 veel meer op elkaar rijmden dan "mén" en "wèn" nu doen. Hoe je het ook leest, het beeld werkt voor een leerling nog precies zoals het voor een schrijver werkte: klop op de deur, en vraag dan.
Een stukje cultuur
Niet beschaamd om te vragen Toen een leerling Confucius vroeg waarom een bepaalde ambtenaar postuum de titel 文 had gekregen — het allereerste karakter dat je op deze site leerde — antwoordde Confucius: 敏而好学，不耻下问，是以谓之"文"也, "hij leerde snel en schaamde zich niet om vragen te stellen aan wie lager stond dan hijzelf; daarom noemt men hem Wen." Die zin gaf het Chinees het blijvende gezegde 不耻下问, "zich niet schamen om te vragen" — nog steeds de standaardlof voor iedereen die zeker genoeg is om toe te geven iets niet te weten. 不 en 好 uit precies die zin ken je al.
Gebruik het in een echt woord
问好
wènhǎo · man6 hou2
groeten doen — letterlijk "vraag goed"; 好 ken je al